Niedopuszczalne zaniedbania

Taka absencja wręcz skandalem trąci. Ale wszystkiemu winna jest aktywność w dziedzinie naukowej, związanej z licencjatem. Zdobywanie informacji to chyba najgorsza część wszystkiego. Przeszukiwanie bibliotek, telefony do urzędników, maile... A w koło mur urzędniczej lub bibliotekarskiej obojętności. Aczkolwiek mam jedno miłe doświadczenie z ostatniego tygodnia związane z wizytą w krzeszowickim Urzędzie Miasta. Wcześniejsza ignorancja i niekompetencja tamtejszych pracowników została w miarę zrekompensowana. Można powiedzieć, że miły urzędnik i torba pełna urzędowych gadżetów, w tym jednej ciekawej, pachnącej nowością książki załatwia sprawę.
Będąc w domu wykrzesałam z siebie co nieco i dla odmiany spróbowałam użyć samych akwarelek w tradycyjny sposób. Nie ma tuszu, nie ma konturu... Pocztówkowy format. Było fajnie, chociaż dziwnie. A skończyło się tak:

Nie ma się co oszukiwać, szału może i nie ma... ale od czegoś trzeba zacząć. Jednak mam wrażenie, że wybitną kolorystką to ja nie jestem. :) Co nie zmienia faktu, że nawet taka mało zobowiązująca i mało ambitna aktywność plastyczna, kojąco działa na moje nerwy i pozwala uporządkować cały bałagan w głowie.

W ramach bonusu dorzucę jeszcze Songa. (Mam wątpliwości czy tak się to odmienia) Rysowany jakiś czas temu, w ramach prezentu. Przy okazji wykazałam się ignorancją rozmiarów morderczej góry lodowej z Titanica. Sądzę, że kto w temacie, ten z pewnością wie o co chodzi. :)

Kolory są raczej średnie, ponieważ używałam kredek akwarelowych, którymi byłam wówczas całkiem zafascynowana. Dzisiaj postawiłabym pewnie na akwarele.

Robi się głodno, czas zatem na wykwintny studencki obiad. W pierwszej kolejności pomacam mięsko, sprawdzę czy już się rozmroziło... :D
P.