Ostatnio coraz bardziej doceniam nową - starą rozrywkę, czyli gry planszowe. Nie wiem, jak przez tak długi czas mogłam żyć w nieświadomości, ale to oznacza tylko jedno: na świecie musi być wielka ilość świetnych rzeczy,o których nie wiem, że są takie świetne, lub o których nie pamiętam. Dobrze, że ktoś inny wie i pamięta, a czasem nawet tą wiedzą się podzieli. I tak, dzięki świadomości i życzliwości innych. wczoraj miałam okazję odbyć pewnego rodzaju podróż do przeszłości i zagrać w grę "Magia i Miecz". Znowu. Bo jak się okazało, grałam w nią za młodu! Przez lata wykonanie tej gry trochę ewoluowało i teraz wszystko jest jeszcze wspanialsze! Plansza jest stabilna, a nie w formie składanego "plakatu" i te figurki postaci... :3 Coś pięknego. I wciągającego na poziomie Jumanji, z tą różnicą, że po pokoju jednak nie zaczynają biegać magowie ani potwory. Aczkolwiek w jakimś sensie przenosi do innej rzeczywistości, bo po skończeniu gry może się okazać, że w akcji (właściwie nie wiadomo kiedy) zaginęło dobrych parę godzin naszego życia, a może nawet zmieniła się już data w kalendarzu. Tak więc mimo wszystko trzeba być czujnym. Poza powrotem do przeszłości poznałam też coś zupełnie nowego - "Carcassone". Może i gra jest mniej ambitna i znacznie "krótsza" niż "Magia i Miecz" ale i tak grało się świetnie. A gdyby jeszcze mieć do niej dodatki... to nawet lepsze niż Sims'y... I o wiele mniej nerdowskie ze względu na zachodzącą podczas gry integrację i bezpośrednie kontakty międzyludzkie. :D
Jeśli chodzi o rysunki to muszę się przyznać, że nie mam nic nowego. Tak, przeleniłam się pod tym względem cały majowy weekend. Aczkolwiek mam w zanadrzu panią pasującą tematycznie.
"Jaki koń jest każdy widzi." Nie jest to nic ambitnego, raczej niewielkoformatowa rozgrzewka i praktyka. Akwarekli naturalnie. :)
Ambitny plan na teraz obejmuje dalsze przygotowanie prezentacji na angielski, ale przecież czeka jeszcze świeży odcinek Gry o Tron! Wybór niestety jest oczywisty...
P.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz