piątek, 21 lutego 2014

Całkiem znikąd

Dziś nastał dzień, całkiem nietypowy, bo to dzień z niespodziewanym, małym co prawda, ale mimo wszystko pocieszającym akcentem. Nie żeby to był dzień tak całkiem bez dobijającego akcentu, bo i taki się znalazł kiedy zorientowałam się, że jeden rozdział mojego licencjatu jest zupełnie i całkowicie DO NICZEGO! Głupie fundusze unijne i jeszcze głupsze Programy Operacyjne, coraz to inne! Dwa dni pisania i męczenia się właśnie poszły się... paść. Na zielone pastwiska, mleczykami usłane. Zrodziło się z tego pewne postanowienie... Kiedy już napiszę tę pracę, a potem ją obronię... Rozpalę ognisko, średniej wielkości... a potem wrzucę do niego całą tą prace żeby spłonęła, powędrowała do samego Piekła i żeby Szatan mógł czytać ją na głos potępionym w ramach jeszcze większej udręki. HAAAA!
Ale wracając do tematu, całkiem przypadkiem obejrzałam dzisiaj odcinek "20m2 Łukasza", choć nie robię tego często. Gościem był mężczyzna, którego zupełnie nie znam (wcale mnie to nie dziwi, biorąc pod uwagę jego profesję), ale chcę żeby on mówił do mnie CODZIENNIE. :O

http://www.youtube.com/watch?v=xNDmfW8hXOk

Zamieszczam link i polecam z całego serca, bo facet mówi piękne rzeczy. Do tego poprawną polszczyzną. :D
I co się okazało! Otóż trzeba iść w życiu za głosem serca i robić to co się lubi robić. (Odkrycie! Chociaż Laska mówił o tym już 14 lat temu. I nie chodzi tutaj o jaranie blantów.) Idź na AGH, zostań jakimś inżynierem, informatykiem, kimkolwiek, mówili... to jest przyszłość, mówili... będzie fajnie, mówili... I racji nie mieli. O czym z resztą wiedziałam od zawsze, ale teraz mam oficjalne potwierdzenie pana o odrobinę dziwnej twarzy. Najważniejsze żeby pozostać w zgodzie z sobą samym, reszta się jakoś ułoży. I może nie skończę na kasie w Biedrze, co wróżą większości humanistów. :)

 


Rysunek na dziś trochę stary, sprzed dobrych paru lat, ale mam do niego pewien sentyment. Inspirowany Wiedźminkiem <3 (nie jestem pewna czy to określenie, to nie profanacja...), którego tak bardzo, bardzo uwielbiam! :3
Format A4, papier akwarelowy, czarny tusz i kredki akwarelowe.

Jak miło napisać coś innego, niż mądre słowa... O ile łatwiej to przychodzi!
P.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz